Þeim lögum félagsins, sem samþykkt voru á lokastofnfundinum 10. nov. 1946, segir svo urn markmið 'Jess (12. og 3. grein): „Markmið félagsins er að efla og útbreiða íslenska ættvísi og mannfræði og aðrar skyldar fræðigreinar, eftir því sem unnt er, á hverjum tíma. - Markmiði sínu hyggst félagið ná m.a. með því – eftir því sem atvik og ástæður eru til: a) að hvetja færa menn til þess að starfa að nefndum fræðaiðkunar I tómstundum sínum; b) að safna saman slíkum fræðum, sem til eru, og vinna gegn því, að þau glatist á nokkurn hátt; c) að leita aðstoðar og samstarfs annara skyldra félaga, svo og safna og annara opinberra stofnana, og stuðla að því, að félagsmenn fái greiðari aðgang að heimildum en verið hefur, ennfremur að vinna að aukinni verndun og endunýjun heimilda; d) að stuðla að aukinni samvinnu og verkaskiptingu peirra manna og stofnana, sem á einn eða annan hátt starfa að bessum fræðigreinum; e) að halda úti tímariti um bessi efni, gefa út sérstök rit og stuðla að útgáfu rita urn ættfræði og skyld efni."
Lögin, sem samþykkt voru haustið 1946, eru mun ýtarlegri en bau, sem félagið býr via núna. M.a. er bar fjallað á greinargóðan hátt urn starfskyldur einstakra stjórnarmanna, lögmæti funda, hvenær halda beri almenna félagsfundi, urn útgáfu ársskýrslu og félagatals, urn varðveislu eigna félagsins o.m.fl. Árgjald félagsmanna var ákveðið 30 krónur, en ævitillag 500 kr. Á upphafsstofnfundi voru 40 manns, en á lokastofnfundi 10. nov. 1946 bættust via 20 félagar samkvæmt fundargerðabók félagsins, sjá nöfn beirra í Fréttabréfi Ættfræðifélagsins 5 tbl. 8. árg., júlí 1990.
Nú fóru I hönd viðamikil rannsóknar- og útgáfuverkefni vegna manntalsins 1816, sem tekia var saman úr prestþjónustubókum urn allt land (upphafskafli þeirra bóka, sem hefjast á því ári). Manntal þetta er afar mikilvægt I ættfræðirannsóknum, bar sem það getur urn fæðingarstaði manna, og því hafði mikið verið Ieitað I þessar heimildir og þeim legið via skemmdum vegna ofnotkunnar. M.a. með skírskotun til þessa tóks forráðamönnum félagsins að útvega ríkisstyrk til útgáfunnar. Nam hann 20.000 krónum árið 1946, en síðan 10.000 kr. á ári a.m.k. til ársins 1960. Kornu út fjögur hefti af manntalinu á árunum 1947-59, en útgáfunni varð svo lokið 1973-74, eftir að félagið hafði verið endurreist, eins og síðar getur.
Á aðalfundi 6. júlí 1947 var stjórn félagsins og aðrir trúnaðarmenn endurkosin. Þá var Steinn Dofri ættfræðingur kjörinn fyrsti heiðursfélagi Ættfræðifélagsins.
Samkvæmt fundagerðabók félagsins voru haldnir prír stjórnarfundir frá aðalfundi 1947 og allt til ársins 1960. Efni beirra var fyrst og fremst manntalsútgáfan og ýmis verkefni henni tengd. Á einum fundinum er skýrt frá tilboði Stokkseyringafélagsins urn, að félagsmenn Ættfræðifélagsins gætu fengið nýtt rit, Bólstaði og búendur I Stokkseyrarhreppi, á áskriftarverði. Höfundur ritsins var Guðni Jonsson magister, og var það I senn doktorsrit hans og brautryðjendaverk I nýrri bókmenntagrein, sem síðan hefur aukist mjög að vöxtum, en par er vitaskuld átt via ábúendatöl. Sambykkt var að veita Stokkseyringafélaginu 5000 kr. styrk til útgáfunnar.
Í fundargerðabókinni eru einnig ýtarlegar greinagerðir Guðna Jónssonar formanns til stjórnarráðsins (1958-60) urn manntalsútgáfunna. Að öðru leyti virðist venjuleg félagsstarfsemi, þ.e. fundarhöld, hafa legið niðri á bessum árum, m.a. vegna anna formannsins via fræðistörf, sem voru geysimikil, en síðar kom til heilsubrestur hans. Dr. Guðni lést 1974.
